วันศุกร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

Argentina

อาร์เจนตินา

ความเป็นมาของอาร์เจนตินา (Background)

อาร์เจนตินา เป็นประเทศที่มีความมั่งคั่งจากการส่งออกผลผลิตทางการเกษตร จนกลายเป็นประเทศมั่งคั่งที่สุด 1 ใน 10 ในยุค 1880-1929 แต่การเมืองถูกชี้นำโดยกลุ่มอนุรักษ์นิยม มีกลุ่มการเมืองสายกลางที่ก่อกำเนิดขึ้น คือ Radical Civic Union และได้รับชัยชนะการเลือกตั้งเสรีครั้งแรกในปี ค.ศ.1916 โดยมีนโยบายสนับสนุนเกษตรกรและธุรกิจรายย่อย แต่ก็ถูกโค่นล้มโดยกลุ่มอนุรักษ์นิยมซึ่งมีนโยบายแบบปกป้องเศรษฐกิจ(Protectionist policy) จนในปี ค.ศ.1946 พลเอก Juan Peron ได้ก่อตั้งกลุ่มการเมืองภายใต้ "Peronism" เพื่อสนับสนุนผู้ใช้แรงงาน และสหภาพแรงงานต่างๆ การโอนกิจการสำคัญเข้าเป็นของรัฐ และให้ความสำคัญต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมและการพัฒนาเมือง(Urban development) มากกว่าการพัฒนาเกษตรกรรม

นอกจากนี้อาร์เจนตินายังเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความสำคัญมากที่สุดทางเศรษฐกิจ 3 อันดับแรกของอเมริกาใต้ (อันได้แก่ อาร์เจนตินา บราซิล และซิลี หรือกลุ่ม ABC) และอาร์เจนตินา ก็ยังเคยเป็นประเทศที่มีพื้นฐานทางเศรษฐกิจแข็งแกร่งที่สุดด้วยอัตราแลกเปลี่ยนที่ 1 ดอร์ลาร์ 1 เปโซ ทำให้นักลงทุนต่างชาติให้ความสนใจตลาดนี้เป็นอย่างมาก แต่ด้วยการเติบโตแบบก้าวกระโดด และการบริหารงานด้านการเงินผิดพลาด โดยเฉพาะในเรื่องการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ที่คุมสาธารณูปโภคหลักภายในประเทศ ทำเอาอาร์เจนตินา ต้องเผชิญกับวิกฤติเศรษฐกิจที่รุนแรงที่สุด ถึงขนาดเข้าพึ่ง IMF เมื่อปลายปี 2544
ภูมิศาสตร์ (Geography)

  • ที่ตั้ง : ตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ทิศเหนือติดต่อกับ โบลิเวีย ปารากวัย ทิศตะวันออกติดต่อกับบราซิลและอุรุกวัย ทิศตะวันตกและทิศ ใต้ติดต่อกับและประเทศชิลี
  • พื้นที่ : 2,766,890 ตร.กม. (พื้นดิน 2,736,690 ตร.กม. พื้นน้ำ 30,200 ตร.กม.)
  • ดินแดนอาณาเขต : รวม 9,861 กม. โดยมีพื้นที่อาณาเขตติดกับโบลิเวีย 832 กม. บราซิล 1,261 กม. ชิลี 5,308 กม. ปารากวัย 1,880 กม. อุรุกวัย 580 กม.
  • เขตชายฝั่ง : 4,989 กิโลเมตร
  • เมืองหลวง : กรุงบัวโนสไอเรส (Buenos Aires)
  • เมืองสำคัญ : Federal District, CÓrdoba, Santa Fe, Mendoza, Tucumán
  • ภูมิอากาศ : โดยทั่วไปมีอุณหภูมิแตกต่างกันระหว่างพื้นที่ภาคเหนือและใต้ของประเทศ
    ภาคเหนือ - อากาศกึ่งร้อนกึ่งอบอุ่น(ฤดูร้อน 23-37 เซลเซียส / ฤดูหนาว 5-22 เซลเซียส)
    ภาคใต้ - อากาศหนาวและฝนตก(ฤดูร้อน 10-21 เซลเซียส / ฤดูหนาว ต่ำกว่า 0 เซลเซียส)
    บริเวณใต้สุดของประเทศมีลักษณะอากาศแบบแอนตาร์กติกซึ่งเป็นน้ำแข็งตลอดทั้งปี ทั้งนี้บริเวณที่ราบแปมปัส (Pampas plains) มีอากาศอุ่นและชื้น อุณหภูมิเฉลี่ย 23 องศาเซลเซียส ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนมีนาคม และ 12 องศาเซลเซียส ตั้งแต่มิถุนายน ถึง กันยายน พอจะแบ่งเป็นฤดูกาลได้ 4 ฤดู ฤดูใบไม้ผลิ ก.พ. - มี.ค, ฤดูหนาว พ.ค. -ก.ค, ฤดูใบไม้ร่วง ส.ค. - ต.ค, ฤดูร้อน พ.ย. - ม.ค. มีช่วงแห้งแล้งในภาคตะวันออกเฉียงใต้ และกึ่งแอนตาร์กติกในภาคตะวันตกเฉียงใต้
  • ภูมิประเทศ : เต็มไปด้วยทุ่งหญ้าแพมพัสในส่วนเหนือของประเทศ ที่ราบลุ่มจนถึงภูเขาสูงๆ ต่ำๆ Patagonia ในตอนใต้ และมีเทือกเขา Andes ตามแนวชายแดนฝั่งตะวันตก
  • ทรัพยากรธรรมชาติ : ทุ่งหญ้าแพมพัส ตะกั่ว สังกะสี ดีบุก ทองแดง เหล็ก แมงกานีส ปิโตรเลียม และยูเรเนียม
  • ภัยธรรมชาติ : San Miguel de Tucuman และ Mendoza ที่อยู่แถบเทือกเขาแอนดิส เป็นพื้นที่ที่เกิดแผ่นดินไหว Pamperos เป็นลมพายุที่มีความรุนแรงซึ่ง เกิดในแถบแพมพัสและภาคตะวันออกเฉียงเหนือน้ำท่วมหนัก
  • สภาพแวดล้อม(ปัญหาปัจจุบัน) : ปัญหาสิ่งแวดล้อม (ทั้งในเมืองและชนบท) เช่น ปัญหา การทำลายป่าไม้ ปัญหาดินเสื่อมโทรม ปัญหาที่ดินกลายเป็นทะเลทราย ปัญหามลภาวะทางอากาศ และปัญหามลภาวะทางน้ำ ทั้งนี้ อาร์เจนตินาเป็นประเทศผู้นำของโลกในการตั้งเป้าหมายการลดก๊าซเรือนกระจก
  • เวลา : -3 GMT (ช้ากว่าประเทศไทย 10 ชั่วโมง)

ประชากรศาสตร์ (Demography)
  • ประชากร : 40.91 ล้านคน
  • โครงสร้างอายุ : 0-14 ปี คิดเป็น 25.6% (ชาย 5,369,477/ หญิง 5,122,260)
    15-64 ปี คิดเป็น 63.5% (ชาย 12,691,725/ หญิง 13,029,265)
    65 ปี ขึ้นไป คิดเป็น 10.8% (ชาย 1,819,057/ หญิง 2,611,800) Mulatto
  • อัตราการเติบโตของประชากร : 1.053 %
  • สัญชาติ : อาร์เจนไทน์ (Argentine)
  • กลุ่มชนพื้นเมือง : 97% ผิวขาว (ส่วนใหญ่เป็นชาวสเปน และอิตาเลียน) อีก 3% Mulatto (ผสมระหว่างผิวขาวกับผิวดำ) อเมริกันอินเดียน หรือกลุ่มคนที่ไม่ใช่ผิวขาวอื่นๆ
  • ศาสนา : โรมันคาทอลิก 92% โปรเตสแตนท์ 2% ยิว 2% อื่นๆ 4%
  • ภาษา : สเปน(ภาษาราชการ) อังกฤษ อิตาเลียน เยอรมัน ฝรั่งเศส (ประมาณการปี 2552)
ธงของอาร์เจนตินา (Flag of Argentina)
ธงชาติของประเทศอาร์เจนตินาถือกำเนิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2355 ลักษณะเป็นธงสามแถบแนวนอน ประกอบด้วยแถบสีฟ้า-ขาว-ฟ้า ซึ่งแต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน รูปดวงอาทิตย์สีเหลืองกลางธง ซึ่งมีชื่อเรียกว่า Sun of May หรือ ดวงอาทิตย์แห่งเดือนพฤษภาคม (สเปน: Sol de Mayo) ได้เพิ่มเข้ามาภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2361 ซึ่ง “Sun of May” ถือเป็นการสดุดีถึงชัยชนะของชาวอาร์เจนตินาที่ได้รับเอกราชมาจากสเปน และเชื่อว่าชัยชนะที่ได้รับนั้นมาจากพระเจ้าของพวกเขาซึ่งก็คือดวงอาทิตย์นั้นเอง ประเทศที่ใช้สัญลักษณ์ “Sun of May” บนธงชาติมีอยู่ 2 ประเทศคือ อาร์เจนตินา กับ อุรุกวัยเท่านั้น
รูปธงชาติที่มีดวงอาทิตย์จะเป็นธงชาติสำหรับพิธีการ หากธงไม่มีดวงอาทิตย์ จะถือเป็นธงชาติสำหรับประดับตกแต่ง แม้ธงทั้งสองอย่างนี้จะมีศักดิ์เป็นธงชาติเหมือนกัน แต่ธงชาติสำหรับประดับตกแต่งจะต้องชักไว้ต่ำกว่าธงชาติสำหรับพิธีการเสมอ


การเมือง (Politic)

คริสติน่า เฟอร์นันเดซ ระบบการปกครอง : เป็นแบบสาธารณรัฐประชาธิปไตย มีประธานาธิบดีเป็นประมุข คริสติน่า เฟอร์นันเดซ เดอ เคิร์ชเนอร์(Cristina Elisabet Fernández de Kirchner) เป็นประธานาธิบดีหญิงอาร์เจนตินา คนปัจจุบัน (10 ธันวาคม 2007 วาระ 4 ปี) ประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้ง มีวาระ 4 ปี สามารถลงสมัครเป็นสมัยที่สองได้ ประกอบด้วย ๒ สภา คือ (1) วุฒิสภา (Senate) มีสมาชิก 72 คน มาจากการเลือกตั้งจากแต่ละจังหวัดและเขตเมืองหลวงสหพันธ์ เขตละ 3 คน มีวาระ 6 ปี และ (2) สภาผู้แทนราษฎร (Chamber of Deputies) มีสมาชิก 257 คนมาจากการเลือกตั้งโดยตรง มีวาระ 4 ปี โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกครึ่งหนึ่งทุกสองปี
การแบ่งเขตบริหาร : แบ่งเป็น 23 จังหวัด (Provinces) และ 1 เขตเมืองหลวงสหพันธ์ (Federal Capital)
วันชาติ : 25 พฤษภาคม (25 พฤษภาคม 2353 หรือ Revolution Day)
วันประกาศเอกราช : 9 กรกฎาคม 2359 (วันประกาศอิสรภาพจากสเปน)
วันสถาปนารัฐธรรมนูญ : 1 พฤษภาคม 1853 และ มีการแก้ไขหลายครั้งตั้งแต่ปี 1860
ระบบกฎหมาย : ผสมผสานระหว่างระบบกฎหมายของสหรัฐฯ และยุโรปตะวันตก

พรรคการเมืองสำคัญ ได้แก่
- พรรค Peronist (Justicialist Party) ของประธานาธิบดีคนปัจจุบัน
- พรรค Radical Civic Union (UCR)
- พรรค Union of the Democratic Centre


เศรษฐกิจ (Economics)
อาร์เจนตินาเป็นผู้ผลิตสินค้าเกษตรรายใหญ่ของโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ธัญพืช ถั่วเหลือง และเนื้อวัว โดยภาคเกษตรเป็นรายได้หลักของภาคเศรษฐกิจอาร์เจนตินา คิดเป็นร้อยละ 11 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ โดยถั่วเหลืองและเมล็ดพืชน้ำมัน เป็นสินค้าส่งออกหลักคิดเป็น ร้อยละ 24 ของสินค้าส่งออก สินค้าธัญพืช เช่น ข้าวสาลี ข้าวโพด และเมล็ดทานตะวัน มีปริมาณการส่งออกร้อยละ 8 รวมทั้ง ปศุสัตว์ถือเป็นสินค้าออกที่สำคัญด้วย
อาร์เจนตินาเป็นหนึ่งในห้าประเทศผู้ส่งออกสินค้าธัญพืชรายใหญ่ของโลก หลังจากอาร์เจนตินาประสบวิกฤติเศรษฐกิจที่หนักหน่วงในช่วงปี 2544-2545 เมื่อฟื้นตัวจากวิกฤตการณ์ดังกล่าว อาร์เจนตินาก็มีการขยายตัวทางเศรษฐกิจในระดับสูง โดยในระหว่างปี 2546-2550 อาร์เจนตินามีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (GDP) มากกว่าร้อยละ 8.5 ต่อปี ส่วนหนึ่งเป็นผลจากราคาสินค้าธัญพืช (Grains) มีการปรับตัวสูงขึ้นในตลาดโลก
อาร์เจนตินายังมีปริมาณแร่ธรรมชาติจำนวนมาก โดยส่วนใหญ่จะอยู่บริเวณแถบเทือกเขาแอนดิสทางด้านตะวันตกของประเทศ อย่างไรก็ตาม มีเพียง 1 ใน 5 ของประเทศที่ได้ถูกสำรวจ ปัจจุบันมีการพัฒนาการโครงการเหมืองแร่ของประเทศ นอกจากนี้ อาร์เจนตินามีปริมาณก๊าซสำรองจำนวนมาก โดยส่งออกก๊าซธรรมชาติไปยังชิลี
ในปี 2553 มีการคาดการณ์ว่าเศรษฐกิจของอาร์เจนตินาจะมีการขยายตัวประมาณร้อยละ 4.2 อันเป็นผลจากปัจจัยภายในและภายนอกประเทศ ได้แก่ ปัญหาเศรษฐกิจโลกที่ยังคงรุมเร้าทำให้ราคาสินค้าและความต้องการสินค้า ในตลาดโลกลดลง ประกอบการบริโภคและการลงทุนในประเทศที่ชะลอตัวลง เนื่องจากความไม่แน่นอนทางการเมืองทำให้ประชาชนและนักลงทุนขาดความเชื่อมั่นในการจับจ่ายใช้สอยและลงทุน

  • ดัชนีทางเศรษฐกิจ (ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจต่างๆ)
  • ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) (ประมาณการปี 2552)
    - GDP Official Exchange Rate : 304.9 พันล้านเหรียญสหรัฐ
    - GDP Real Growth Rate : -2.5 %
    - GDP per capita (PPP) : 13,800 เหรียญสหรัฐ
    - GDP by Sector : เกษตร : 6%
    - อุตสาหกรรม : 32%
    - บริการ : 62%
    - กำลังคน : จำนวน 16.54 ล้านคน (ประมาณการปี 2552)
    - สาขาเกษตร : 5%
    - สาขาอุตสาหกรรม : 23%
    - สาขาบริการ : 72%
    - อัตราการว่างงาน : 9.6% (ประมาณการปี 2552)
    - จำนวนประชากรที่ต่ำกว่าเส้นความยากจน : 13.9% (มกราคม - มิถุนายน 2552)
    - รายได้ครัวเรือนหรือการบริโภค : ต่ำสุด 10%: 1.2%
    - สูงสุด 10%: 32.6% (มกราคม – มีนาคม 2550)
    - อัตราเงินเฟ้อ : 7.7% (ประมาณการปี 2552)
    - การลงทุน (Stock of Direct Foreign Investment) : 79.54 พันล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณการ 31ธันวาคม2552)
    - งบประมาณ : รายได้ : 84.3 พันล้านเหรียญสหรัฐ
    - รายจ่าย : 86.2 พันล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณการ 31ธันวาคม2552)
    - ดุลบัญชีเดินสะพัด (Current Account Balance) : 14.43 พันล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณการปี 2552)

  • สาขาการผลิตที่สำคัญ
    - สินค้าเกษตร : เมล็ดทานตะวัน, มะนาว, ถั่วเหลือง, องุ่น, ข้าวโพด, ยาสูบ, ถั่วลิสง, ชา, ข้าวสาลี และสัตว์ปีก
    - สินค้าอุตสาหกรรม : อุตสาหกรรมอาหาร, มอเตอร์ไซค์, สินค้าอุปโภคบริโภค, สิ่งทอ, เคมีภัณฑ์และสินค้าปิโตรเคมี, สิ่งพิมพ์, โลหะ และเหล็กกล้า

  • การค้าระหว่างประเทศ
    - การส่งออก: 54.8 พันล้านเหรียญสหรัฐ
    - สินค้าส่งออก: ถั่วเหลือง กากถั่วเหลือง น้ามันถั่วเหลือง ธัญพืช น้ามัน ยานยนต์ เนื้อวัว เคมีภัณฑ์
    - คู่ค้าส่งออกที่สำคัญ: บราซิล (20.6%) ชิลี (7.97%) จีน (6.6%) สหรัฐอเมริกา (6.1%) เนเธอร์แลนด์ (4.35%)
    - การนำเข้า: 38.77 พันล้านเหรียญสหรัฐ
    - สินค้านำเข้า: ยานยนต์และส่วนประกอบ คอมพิวเตอร์และส่วนประกอบ น้ามันดิบ เคมีภัณฑ์อินทรีย์ พลาสติก
    - คู่ค้านาเข้าที่สำคัญ: บราซิล (30.5%) สหรัฐฯ (13.17%) จีน (12.44%) เยอรมนี (5.14%)

  • ข้อมูลอื่นๆ
    - เงินสำรองเงินตราต่างประเทศ : 45.9 พันล้านเหรียญสหรัฐ (ธันวาคม 2551)
    - หนี้ (ภายนอกประเทศ) : 135.5 พันล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณการธันวาคม 2551)
    - สกุลเงิน (รหัสย่อ) : Argentine Peso (ARS)
    - อัตราแลกเปลี่ยน : 1 US$ = 3.84 Argentine Peso (ประมาณการปี 2552)
    - ปีงบประมาณ : มกราคม-ธันวาคม
การคมนาคม (Transportation)
การติดต่อสื่อสารและคมนาคม : เป็นเรื่องสำคัญในประเทศใหญ่อย่างอาร์เจนตินา ในการเดินทางติดต่อกันระหว่างเมืองต่อเมือง ซึ่งโชคดีที่อาร์เจนตินามีถนนหนทางที่มีคุณภาพดี เช่นเดียวกับระบบขนส่งมวลชนสาธารณะที่ครอบคลุมทั่วถึงมีบริการดีและราคาถูก พาหนะต่างๆ ที่มี อาทิเช่น รถไฟใต้ดิน รถไฟ แท็กซี่เครื่องบิน และรถโดยสารส่วนตัว
รถใต้ดินบัวโนสไอเรส เป็นรถสายแรกๆ ของโลก(เริ่มปี 2456) และมีพัฒนาการที่น่าสนใจมาตลอด
รถในอาร์เจนตินามีราคาสูง และค่าจดทะเบียนก็สูง รวมไปถึงค่าน้ำมันที่ปรับตัวขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ปัจจุบันคนหันมาใช้รถขนาดเล็ก แบบซิตี้คาร์มากขึ้น


วัฒนธรรม (Culture)
  • คำทักทาย : ในภาษาสเปน สวัสดียามเช้า Buenos Dias (บัวโนสไดอาส), สวัสดีตอนกลางวัน Buenas Tardes (บัวนาสตาร์ดาส), สวัสดีตอนเย็น Buenas Noches (บัวนาชนอช)
  • วิธีทักทาย : ผู้หญิงกับผู้หญิงที่เจอกันครั้งแรก จะเอาแก้มขวาชนกัน สำหรับผู้ชายกับผู้ชายที่มีการเจอกันครั้งแรก จะจับมือกัน แต่ถ้ามีการสนิทสนมกันมากขึ้นแล้ว ก็จะนำแก้มมาชนแก้มเช่นเดียวกันกับผู้หญิง หรือถ้าสนิทกันมากกว่านั้น ก็จะกอดกัน ถ้าเป็นกระเทยกับผู้ชายก็จะจับอวัยวะเพศของฝ่ายตรงข้าม
  • การอ่าน : คนอาร์เจนตินาเป็นนักอ่าน เห็นได้จากงานหนังสือที่จัดขึ้นที่บัวโนสไอเรส ทุกๆ ปีมีผู้เข้าชมงานกว่า 1.5 ล้านคน และมียอดขายสูงมาก ทำให้เห็นถึงความชื่นชอบในการอ่านและสุนทรีย์ทางวรรณกรรม
  • ศิลปะ : ภาพเขียน จิตรกรรม ดนตรี เป็นสิ่งที่บัวโนสไอเรส จัดว่าเป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดในละตินอเมริกา
  • การรับประทานอาหาร : คนอาร์เจนตินารับประทานอาหาร 4 มื้อ คือ เช้า กลางวัน น้ำชาตอนบ่าย และมื้อเย็น เครื่องดื่มสำหรับมื้อเช้าและน้ำชาคือ ชาสมุนไพร ที่เรียกว่า Mate นอกนั้นคือ ชา กาแฟ ที่จะรับประทานกับขนมปัง และของหวานต่างๆ มื้อกลางวันและเย็นจะเป็นมื้อสำคัญของวัน พาสตาและซอสมะเขือเทศและเนื้อย่าง (Churasco) จะเป็นอาหารหลัก ผู้หญิงที่ทำงานนอกบ้านซึ่งจะระวังเรื่องการรับประทานอาหาร มื้อกลางวันอาจมีแค่สลัดหรือโยเกิร์ต เครื่องดื่มจะเป็นน้ำ โซดา หรือน้ำอัดลมแบบไม่มีน้ำตาล อาหารที่ได้รับความนิยมสูงคือ Granola Bars (ขนมปังแท่งเคลือบธัญพืช) เป็นอาหารสุขภาพของผู้หญิงที่ทำงานนอกบ้าน ซึ่งทำให้อิ่มและมีแคลอรี่พอเพียงสำหรับ 1 มื้อ
    ปั๊มน้ำมันปัจจุบันจะมีการพัฒนาร้านสะดวกซื้อให้มีขนาดใหญ่และสามารถดึงดูดลูกค้าด้วยอาหารง่ายๆเช่น แฮมเบอร์เกอร์ แซนด์วิช สลัด ซึ่งสะดวกสำหรับชีวิตที่เร่งรีบ และบางแห่งกลายเป็นที่กินอาหารกลางวันของคนทำงานในเมืองใหญ่
  • หอศิลปะและพิพิธภัณฑ์ : เป็นสถานที่ที่คนอาร์เจนตินาชื่นชอบ และพิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อ ได้แก่ Fine Arts Museum พิพิธภัณฑ์ภาพเขียนนอกจากนี้ก็มีโรงละคร Colon Theatre ซึ่งได้รับยกย่องว่าเป็นโรงละครโอเปรามีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของโลก
  • เทศกาลสำคัญ : National Folklore Festival Cosquin เทศกาลดนตรีและเต้นรำของประเทศจัดขึ้นที่ Prospero Molina เมือง Cosquin แคว้น Cordoba ช่วงครึ่งหลังเดือนมกราคมของทุกปี และการเฉลิมฉลองที่เรียกว่า Tango day วันแทงโก้ ในเดือนธันวาคม และ Carlos Gardel รู้จักในชื่อ “El Zorzal Criollo” เป็นตัวแทนนักร้อง Tango
  • เต้นรำแทงโก้ : ถือเป็นวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของอาร์เจนตินา Tango Dance เป็นมนต์เสน่ห์แห่งวัฒนธรรมดนตรีและการเต้นรำจังหวะอันร้อนแรงเย้ายวนของหนุ่มสาวที่เต็มไปด้วยความอารมณ์ความรู้สึก ทั้งจังหวะดนตรีและรูปแบบการเต้นรำที่กำเนิดในอาร์เจนตินาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 โดยผสมผสานอิทธิพลของคิวบา สเปน และแอฟริกันเข้าด้วยกัน นอกจากทำให้คู่เต้นแนบชิดดูเซ็กซี่ โรแมนติกและเปี่ยมด้วยอารมณ์แล้ว ยังเป็นกิจกรรมทางสังคมที่ดี มีประโยชน์กับร่างกาย จังหวะที่นิยมเต้นกันมาก คือ วอล์ค (Tango Walk), โพรเกรสซีฟ ไซด์ สเต็ป(Progressive Side Step) และโพรเกรสซีพ ลิงค์ (Progressive Link) เป็นต้น
พฤติกรรมชาวอาร์เจนตินา (Behavior or Argentinean)
พฤติกรรมต่างๆ ของชาวอาร์เจนตินา สามารถบ่งบอกถึงวิถีชีวิต ความเป็น วัฒนธรรม และรสนิยมของพวกเขาได้มากมาย สำหรับพฤติกรรมที่น่าสนใจของชาวอาร์เจนตินาที่มีอยู่คือ
  • มากกว่าครึ่งของประชากรอาร์เจนตินาอายุต่ำกว่า 30 ปี การเจาะตลาดในอาร์เจนตินา จึงมีกลุ่มเป้าหมายอยู่ที่วัยรุ่น เพราะสามารถสร้าง Brand Loyalty
  • ผู้ชายจะเป็นผู้ทำงานมากกว่าผู้หญิงแต่แนวโน้มผู้หญิงทำงานนอกบ้านจะมีมากขึ้นเรื่อยๆ
  • ผู้ชายในอาร์เจนตินายังเป็นผู้นำในสังคม ผู้ชายจะไม่ซื้อกับข้าว ของใช้ในครัวเรือน แต่จะซื้อเนื้อและไวน์ตามรสนิยมความชอบ และซื้อของที่มีความคงทนเช่น รถยนต์ เครื่องไฟฟ้า และของตกแต่งบ้าน
  • ผู้หญิงในอาร์เจนตินาจะอายุยืนกว่า จะอาศัยอยู่เพียงลำพังเมื่อสามีจากไป และลูกๆ แยกออกไปมีครอบครัว แม้ว่าคนกลุ่มนี้จะไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายของสินค้าหลายชนิด แต่ก็จะมีชมรมผู้สูงอายุชอบจับกลุ่มสังสรรค์ด้วยการกินน้ำชา ซื้อของและไปดูหนัง
  • แนวโน้มผู้หญิง จะมีอิสระมากขึ้น และมีรายได้เป็นของตนเอง
  • ผู้หญิงในกรุงบัวโนสไอเรส ต้องการจะศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยเพื่อออกทำงาน และมีหน้าที่การงานดีๆ รายได้สูงๆ มากกว่าการมีลูก แต่ในต่างจังหวัดอัตราการเติบโตของเด็กก็ยังเพิ่มขึ้น เช่นเดียวกับกลุ่มของผู้มีรายได้น้อย ที่ไม่สนใจการคุมกำเนิดและจะมีลูกในวัย 14-28 ขณะที่หญิงที่ทำงานจะเริ่มมีลูกระหว่างวัย 30-40 ปี
  • พ่อ-แม่ ชาวอาร์เจนตินา จะให้การดูแลเอาใจใส่ลูกๆ เป็นอย่างดี และปัจจุบันจะมีลูกน้อยลง แต่จะใช้จ่ายไปกับลูกมากขึ้น โดยคนอาร์เจนตินานิยมเลี้ยงลูกเอง แม้ว่าจะต้องทำงาน สถานรับเลี้ยงเด็กไม่เป็นที่นิยม เช่นประเทศอื่นๆ เพราะปู่ ย่า ตา ยาย จะช่วยดูแลหลานให้แทนถ้าแม่ต้องทำงาน
  • เด็กทุกๆ ระดับชั้นจะได้รับอิทธิพลของโฆษณาสินค้าในโทรทัศน์ ตัวการ์ตูนจากหนังที่โด่งดัง ดารา หรือฟุตบอลดังๆ จะถูกนำมาผลิตเป็นของใช้ตั้งแต่กระเป๋านักเรียนไปถึงขนมหวาน
  • เดิมร้านขายสินค้าเด็กจะมีมากในเมืองหลวง แต่ระยะหลังกลายเป็นมุมหนึ่งในห้างค้าปลีก ห้างสรรพสินค้า ซูเปอร์มาเก็ต เพื่อให้คนในครอบครัวสามารถประหยัดเวลาได้
  • วัยรุ่นเป็นกลุ่มที่ใช้จ่ายเงินทองมาก เนื่องจากแฟชั่นทั้งในโรงเรียนและละครทางโทรทัศน์ ผู้ชายจะสนใจฟุตบอล ผู้หญิงจะสนใจแฟชั่น นักร้อง และเครื่องสำอาง ทั้งนี้วัยรุ่นอาร์เจนตินาจะแต่งตัวกันโดดเด่นกว่าประเทศอื่นๆ ในละติน
  • โทรศัพท์มือถือ เป็นแฟชั่นที่วัยรุ่นอยากจะมีอยากจะได้ นอกจากนี้พ่อ-แม่ก็อยากให้ลูกมีประจำตัวเพื่อจะได้เช็คสถานที่อยู่และเรื่องความปลอดภัย
  • แม้ว่าทางกฎหมายแล้ว ประเทศอาร์เจนตินาจะห้ามเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ซื้อและดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่ก็สามารถหาซื้อได้ตามร้านค้าทั่วไป วัยรุ่นจะนิยมดื่มเบียร์กันในการเข้าสังคมทั่วไป
  • คนวัยทำงาน จะเป็นวัยที่ชอบแต่งตัว และมักเป็นลูกค้าหลักของเครื่องสำอาง น้ำหอม เครื่องสำอางแบบขายตรง น้ำยาหลังโกนหนวดก็ได้รับความนิยมมาก
  • ปัญหาหลักของประเทศคือการเลี้ยงดูคนวัยเกษียณ เพราะเมื่อเร็วๆ นี้ ประกันสังคมเพิ่งจะได้รับการแปรรูปให้ออกจากระบบราชการ และอีกหลายปีกว่าที่จะสามารถจัดการเบิกเงินออกมาให้คนกลุ่มนี้ได้
  • สังคมครอบครัวเป็นครอบครัวที่เหนียวแน่น อยู่รวมกันจนกว่าลูกๆ จะเริ่มทำงานมีรายได้ และแยกไปอยู่ข้างนอก ปกติพ่อคือคนที่ทำงานเป็นหลัก ขณะที่แม่จะอยู่บ้านดูแลลูกหรือทำงานพิเศษบ้าง ตามแต่วัยของลูก
  • คนสูงอายุและคนที่อยู่ตามลำพังมักจะมีสัตว์เลี้ยงเป็นเพื่อน และมักจะมีค่าใช้จ่ายที่สูง เพราะต้องจ้างคนจูงเดิน ข้าวของเครื่องใช้ที่มีราคาสูง ตั้งแต่ปลอกคอ สายจูง ไปจนถึงแชมพูบำรุงขน อาหาร และอื่นๆ
  • กลุ่มคนวัยทำงานจะใช้จ่ายทางด้านบริการมากกว่าซื้อสินค้า และเป็นวัยที่ชอบออกงานปาร์ตี้
  • ครอบครัวฐานะดีๆ เลือกซื้อบ้านอยู่ในย่านชานเมืองที่มีบริเวณและไม่พลุกพล่านนัก ส่วนคอนโดมีเนียมหรูๆ กลางกรุงบัวโนสไอเรส มีการเติบโตอย่างรวดเร็ว ปัญหาในเรื่องความปลอดภัยทำให้อาคารชุดเหล่านี้ได้รับความสนใจอย่างมาก
  • คนอาร์เจนตินามีการใช้จ่ายในเรื่องสุขภาพและความงามค่อนข้างมาก โดยเฉพาะในเรื่องเครื่องสำอางและของใช้ในห้องน้ำ คนอาร์เจนตินาเป็นคนรักสวย รักงาม จึงมีธุรกิจศัลยกรรมพลาสติกค่อนข้างแพร่หลายทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ทำให้ร้านเสริมสวยกลายเป็นธุรกิจที่ได้รับความนิยมและทำได้สูง
  • สิ่งบันเทิงที่ได้รับความนิยม คือ หนังสือ เพราะคนอาร์เจนตินาเป็นนักอ่าน และชอบซื้อหนังสือให้เป็นของขวัญในโอกาสต่างๆ การเช่าภาพยนตร์ก็เป็นอีกธุรกิจหนึ่งที่ได้รับความนิยมมาก เช่นเดียวกับเกมส์คอมพิวเตอร์
  • เครื่องใช้ไฟฟ้า ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ โทรทัศน์และคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะคอมพิวเตอร์กลายเป็นที่ต้องการของคนรุ่นใหม่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
  • คนส่วนใหญ่จะเป็นสมาชิกยิม หรือสปอร์ตคลับ กีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมสูงสุด รองลงมาคือ บาสเก็ตบอล และเทนนิส
ตราสินค้าในอาร์เจนตินา (Brand in Argentinean)
- แบรนด์สินค้า
- แบรนด์บุคคล

อ้างอิง (Reference)
- http://www.ryt9.com/s/expd/590331
- http://th.wikipedia.org/wiki/%
- http://www.chicbiscuit.com/2009/09/travel-argentina-guide/
- http://internationalschool.eduzones.com/topic.php?id=12006
- http://www.argentinaemb-bkk.com/html/economic_th.htm
- http://ethaitrade.com/2008/export-watch/argentina-export-business-watch/
- http://mapsof.net/argentina/static-maps/png/argentina-flag-map
- http://www.mfa.go.th/web/2390.php?id=15
- http://www.oknation.net/blog/print.php?id=11096
- http://www.mfa.go.th/fealac/thai_latin_america_focus_detail.php?section=2&id=52
- http://www.en.argentina.ar/_en/culture/C341-the-national-folklore-festival.php
- http://users.elite.net/runner/jennifers/thankyou.htm
-http://interad-argentina.blogspot.com/2010/06/background.html

วันพุธที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2557

ประเทศ ตูวาลู

ประเทศ ตูวาลู

ตูวาลู (ตูวาลูและอังกฤษ: Tuvalu) หรือเดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อ หมู่เกาะเอลลิซ (อังกฤษ:Ellice Islands) เป็นประเทศหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ชื่อประเทศแปลว่า "แปดยืนยง" (Eight Standing Together) ในภาษาตูวาลู นอกจากนครรัฐวาติกันแล้ว ตูวาลูเป็นประเทศอิสระที่มีประชากรน้อยที่สุดในโลก[ต้องการอ้างอิง] เนื่องจากมีความสูงต่ำ (สูงสุดคือ 5 เมตร) เกาะที่ประกอบเป็นประเทศนี้ อาจจะเกิดปัญหาถ้าระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นในอนาคต ในช่วงหลายทศวรรษข้างหน้า ประชากรอาจจะอพยพไปที่ประเทศนิวซีแลนด์หรือเกาะนีอูเอซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ ที่เป็นปกครองตนเองแต่ขึ้นกับนิวซีแลนด์ที่ไม่มีปัญหาจากการเพิ่มของระดับน้ำทะเล แต่มีประชากรน้อยลง

ข้อมูลทั่วไป

ที่ตั้ง อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลียประมาณ 4,000 กิโลเมตร อยู่กึ่งกลางระหว่างออสเตรเลียกับเกาะฮาวายพื้นที่26 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะขนาดเล็ก 9 เกาะ มีเขตเศรษฐกิจจำเพาะ 757,500 ตารางกิโลเมตร
เมืองหลวง กรุงฟูนะฟูตี (Funafuti)
ภูมิประเทศ หมู่เกาะล้อมรอบด้วยแนวหินปะการังและแนวหินโสโครกที่กว้างใหญ่
ภูมิอากาศ เขตร้อนแถบทะเลเส้นศูนย์สูตร

เชื้อชาติ 
-โพลินีเซีย (Polynesian) ร้อยละ 96
-ไมโครนีเซีย (Micronesian) ร้อยละ 4
ศาสนา คริสต์
ภาษา อังกฤษ ตูวาลวน (Tuvaluan) และภาษาพื้นเมืองกิลเบิร์ท
หน่วยเงินตรา ดอลลาร์ออสเตรเลีย
วันชาติ 1 ตุลาคม 2521 (ค.ศ. 1978) ซึ่งเป็นวันที่ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
อุตสาหกรรม ประมง ท่องเที่ยว มะพร้าวแห้ง
สินค้าส่งออก มะพร้าวแห้ง สินค้าหัตถกรรม
ตลาดส่งออก สหรัฐอเมริกา อิตาลี
สินค้านำเข้า อาหาร เครื่องจักรและอุปกรณ์ สินค้าอุตสาหกรรม น้ำมัน
ตลาดนำเข้า ฟิจิ ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย เยอรมนี
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ตูวาลูมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ ออสเตรเลีย และฟิจิ รวมทั้งได้ลงนาม Treaty of Friendship กับสหรัฐฯ ในปี 2522 (ค.ศ. 1979) นอกจากนี้ ตูวาลูยังเป็นประเทศหนึ่งในแปซิฟิกใต้ที่สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับไต้หวัน โดยสถานเอกอัครราชทูตไต้หวันเป็นสำนักงานผู้แทนการทูตเพียงแห่งเดียวในตูวาลู โดยไต้หวันได้ให้ความช่วยเหลือแก่ตูวาลูเป็นจำนวนมาก
ตูวาลูเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ และมีคณะผู้แทนประจำสหประชาชาติที่นครนิวยอร์ก รวมทั้งมีสำนักงานผู้แทนทางการทูตที่กรุงซูวา ประเทศฟิจิ
ความสัมพันธ์กับไทย
ไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับตูวาลูเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2548 การค้าระหว่างไทยกับ ตูวาลูอยู่ในอัตราที่ไม่สูงมาก ในปี 2547 มีมูลค่าประมาณ 2 แสนดอลลาร์สหรัฐ โดยไทยเป็นผู้ส่งออกทั้งหมด สินค้าที่ไทยส่งออกไปตูวาลู คือ ผ้าผืน และอาหารทะเลกระป๋องและแปรรูป

ประวัติศาสตร์
ชาวสเปนเป็นพวกแรกที่เข้ามาพบหมู่เกาะแห่งนี้ ในระหว่างการเดินทางเพื่อค้นหาดินแดนแห่งใหม่ทางตอนใต้ แต่ก็ไม่ให้ความสนใจเท่าใด ต่อมามีชาวอังกฤษเดินเรือเข้ามาพบและได้ตั้งชื่อว่า หมู่เกาะเอลลิซ ตามชื่อของนักการเมืองอังกฤษที่เป็นเจ้าของเรือ ต่อมากลายเป็นชื่อเรียกหมู่เกาะ
ใน พ.ศ. 2435 หมู่เกาะเอลลิซกลายเป็นดินแดนในอารักขาของอังกฤษ หลังจากนั้นก็ถูกรวมเข้ากับหมู่เกาะกิลเบิร์ต (ปัจจุบันคือคิริบาส) เป็นอาณานิคมของอังกฤษ กองทัพสหรัฐอเมริกาเข้ายึดครองหมู่เกาะเอลลิซในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อเป็นที่มั่นสำหรับต่อต้านทหารญี่ปุ่นที่ยึดครองหมู่เกาะกิลเบิร์ต หลังสงครามเกิดความตึงเครียดระหว่างประชากรของหมู่เกาะกิลเบิร์ตกับประชากรของหมู่เกาะเอลลิซ หมู่เกาะเอลลิซจึงได้แยกตัวออกมา และเป็นประเทศเอกราชในเครือจักรภพอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2521
                                                                                                                                                              ภาพชาวตูวาลู วาดโดย Alfred Agate เมื่อ ค.ศ. 1841

ที่ตั้ง

อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลียประมาณ 4,000 กิโลเมตร อยู่กึ่งกลางระหว่างออสเตรเลียกับเกาะฮาวายพื้นที่26 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะขนาดเล็ก 9 เกาะ มีเขตเศรษฐกิจจำเพาะ 757,500 ตารางกิโลเมตร

เศรษฐกิจ

สหประชาชาติจัดให้ตูวาลูอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีการพัฒนาน้อยที่สุด เนื่องจากประเทศมีขนาดเล็กทรัพยากรธรรมชาติไม่อุดมสมบูรณ์ และมีข้อจำกัดในการพัฒนาทางเศรษฐกิจ นอกจากนั้น ตูวาลูยังประสบปัญหาภัยธรรมชาติบ่อยครั้ง ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมและประมงเพื่อการยังชีพ และสองในสามของการ จ้างงานในประเทศคือการจ้างงานของภาครัฐ รายได้หลักของประเทศมาจากการให้สัมปทานทำประมง เงินช่วยเหลือจากต่างประเทศ โดยเฉพาะจากสหราชอาณาจักร ประเทศนิวซีแลนด์ และประเทศออสเตรเลีย และรายได้จากแรงงานที่ไปทำงานในต่างประเทศ นอกจากนี้ ตูวาลูยังมีรายได้จากกองทุนตูวาลู และการให้เช่าอินเทอร์เน็ตโดเมนเนม

ประชากร

ประเทศตูวาลูมีประชากร 10,441 คน (พ.ศ. 2548) ประเทศตูวาลูมีประชากรหนาแน่นพอๆกันกับประเทศนาอูรู แต่มีประชากรน้อยกว่าประเทศนาอูรู
ประเทศตูวาลูจะมี นกกีวี อยู่เป็นจำนวนมาก และมีพืชพันธ์ไม่ป่า เขตร้อนอยู่

การแบ่งเขตการปกครอง

ตูวาลูแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 เกาะและหมู่เกาะ มีอยู่ 5 แห่งที่เป็นอะทอลล์หรือเกาะปะการัง (atoll) โดยเขตการปกครองท้องถิ่นที่ประกอบด้วยเกาะหนึ่งเกาะ ได้แก่
ส่วนเขตการปกครองท้องถิ่นที่ประกอบด้วยเกาะมากกว่าหนึ่งเกาะ ได้แก่
  • นานูมากา (Nanumaga)
  • นีอูลากีตา (Niulakita)
  • นีอูตาโอ (Niutao)                                                                                                                                                                                                                                                                                           
เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน (อังกฤษ: Ferdinand Magellan), ฟีร์เนา ดี มากาลไยช์(โปรตุเกส: Fernão de Magalhães) หรือ เฟร์นันโด เด มากายาเนส (สเปน: Fernando de Magallanes) เป็นนักเดินเรือชาวโปรตุเกส มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถและสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา เขาเกิดที่เมืองซาบรอซา ทางภาคเหนือของประเทศโปรตุเกส หลังจากรับราชการทหารที่อินเดียตะวันออกและโมร็อกโก มาเจลลันได้เสนอตัวทำงานให้กับพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งสเปนเพื่อค้นหาเส้นทางเดินเรือทางทิศตะวันตกสู่ "หมู่เกาะเครื่องเทศ" (หมู่เกาะโมลุกกะในประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน) เขาจึงได้รับสัญชาติสเปนด้วย
มาเจลลันได้เดินเรือออกจากเมืองเซบียาในปี พ.ศ. 2062 การเดินทางในช่วง พ.ศ. 2062-2065ของเขาเป็นการเดินเรือจากมหาสมุทรแอตแลนติกเข้าสู่มหาสมุทรที่มาเจลลันตั้งชื่อว่า "แปซิฟิก" เป็นครั้งแรก และยังเป็นการเดินทางรอบโลกครั้งแรกอีกด้วย แต่ตัวมาเจลลันเองไม่ได้เป็นผู้นำการเดินเรือรอบโลกตลอดเส้นทาง เนื่องจากถูกชนพื้นเมืองฆ่าตายที่เกาะมักตันในหมู่เกาะฟิลิปปินส์เสียก่อน (อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้มาเจลลันเคยเดินทางจากยุโรปไปทางตะวันออกสู่คาบสมุทรมลายูมาแล้ว จึงเป็นนักสำรวจคนแรก ๆ ที่เดินทางข้ามเส้นเมอริเดียนเกือบทุกเส้นบนโลก) จากลูกเรือ 237 คนที่ออกเดินทางไปกับเรือ 5 ลำ มีเพียง 18 คนที่สามารถเดินเรือรอบโลกได้สำเร็จและกลับไปสเปนได้ในปี พ.ศ. 2065[1][2] นำโดยควน เซบัสเตียน เอลกาโน นักเดินเรือชาวบาสก์ซึ่งทำหน้าที่บัญชาการเดินเรือแทนมาเจลลัน ส่วนลูกเรือลำอื่น ๆ อีก 16 คนมาถึงสเปนในภายหลัง โดย 12 คนในจำนวนนี้ถูกโปรตุเกสคุมตัวที่หมู่เกาะเคปเวิร์ดระหว่าง พ.ศ. 2068-2070 และอีก 4 คนเป็นผู้รอดชีวิตจากเรือตรีนีดัดที่เดินทางไปด้วย แต่เรือแตกในหมู่เกาะโมลุกกะ
ชื่อของมาเจลลันยังถูกนำไปตั้งเป็นชื่อของ "เพนกวินมาเจลลัน" ซึ่งเชื่อกันว่าเขาเป็นชาวยุโรปคนแรกที่ค้นพบ,[3] "เมฆมาเจลลัน" ซึ่งเขาสังเกตเห็นระหว่างการเดินเรือ ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันแล้วว่าที่จริงเมฆนี้เป็นกลุ่มดาราจักรแคระใกล้กับดาราจักรทางช้างเผือก, "ช่องแคบมาเจลลัน" เส้นทางที่มาเจลลันใช้เดินเรือเข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิก และ "ยานมาเจลลัน" ยานสำรวจที่องค์การนาซาส่งไปสำรวจดาวศุกร์ในช่วงปี พ.ศ. 2533-2534
เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน
Hernando de Magallanes del museo Madrid.jpg
เกิดฟีร์เนา ดี มากาลไยส์
พ.ศ. 2023
ซาบรอซา, โปรตุเกส
เสียชีวิต27 เมษายน พ.ศ. 2064 (อายุ 40-41 ปี)
เกาะมักตัน, ฟิลิปปินส์
สัญชาติโปรตุเกส, สเปน
รู้จักในสถานะเป็นผู้นำการเดินเรือรอบโลกครั้งแรก
Magellan Signature.svg

วันพุธที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2556

GERMANY

ประเทศเยอรมัน

เยอรมนี (เยอรมัน: Deutschland; อังกฤษ: Germany) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมัน: Bundesrepublik Deutschland; อังกฤษ: Federal Republic of Germany) เป็นประเทศในทวีปยุโรป พรมแดนทางทิศเหนือติดทะเลเหนือ เดนมาร์ก และทะเลบอลติก ทิศตะวันออกติดโปแลนด์และสาธารณรัฐเช็ก ทิศใต้ติดออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ ทิศตะวันตกติดฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก เบลเยียม และเนเธอร์แลนด์ มีเมืองหลวงคือเบอร์ลิน
ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศเยอรมนีได้ถูกแบ่งเป็นสองส่วน เป็นประเทศเยอรมนีตะวันตกและประเทศเยอรมนีตะวันออก ก่อนจะกลับมารวมประเทศกันอีกครั้งในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2533

การเมืองการปกครอง

เยอรมนีปกครองในรูปแบบสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยแบบรัฐสภา ระบบการปกครองของเยอรมนีมีพื้นฐานจากเอกสารรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ. 2492 ซึ่งเรียกว่า Grundgesetz (กฎหมายหลัก) การเรียกกฎหมายนี้ว่า Grundgesetz แทนที่จะเป็น Verfassung (รัฐธรรมนูญ) เป็นความตั้งใจที่ว่าจะถูกแทนที่โดยรัฐธรรมนูญเมื่อเยอรมนีได้รวมเป็นรัฐเดียว การแก้ไขกฎหมายหลักจะต้องใช้เสียงมากกว่าสองในสามของสมาชิกทั้งสองสภา มาตราที่เกี่ยวข้องกับสิทธิพื้นฐาน การแยกอำนาจ โครงสร้างสหพันธ์ และสิทธิในการต่อต้านความพยายามล้มล้างรัฐธรรมนูญนั้นคงอยู่ตลอดกาล ไม่สามารถแก้ไขได้ ชื่อ Grundgesetz ยังคงใช้หลังการรวมประเทศเยอรมนี ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี (เยอรมัน: Bundeskanzler; อังกฤษ: Chancellor) เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาล เป็นผู้ใช้อำนาจบริหาร คนปัจจุบันคืออังเกลา แมร์เคิล อำนาจนิติบัญญัติเป็นของรัฐสภาซึ่งประกอบไปด้วย Bundestag ซึ่งเป็นสภาผู้แทนราษฎร มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และ Bundesrat เป็นสภาตัวแทนรัฐสิบหกรัฐของสหพันธ์ ตำแหน่งประธานาธิบดี (Bundespräsident) เป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ ได้รับเลือกจากที่ประชุมสหพันธ์ (Bundesversammlung) ซึ่งประกอบสมาชิกของ Bundestag และตัวแทนของแต่รัฐต่างๆ ในจำนวนเท่ากัน ประธานาธิบดีทำหน้าที่เป็นตัวแทนของสหพันธ์ ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือคริสเตียน วูฟฟ์ระบบพรรคการเมืองของเยอรมนีมีเพียงสองพรรคการเมืองหลักคือสหภาพคริสเตียนเดโมแครต และพรรคสังคมประชาธิปไตยเยอรมนี โดยจนถึงปัจจุบันนายกรัฐมนตรีมาจากเพียงสองพรรคนี้ อย่างไรก็ตาม ก็มีพรรคที่เล็กกว่าซึ่งมีบทบาทสำคัญอย่างพรรคประชาธิปไตยเสรีและกลุ่มพันธมิตร 90/กรีน ซึ่งมักเข้าเป็นพรรคร่วมรัฐบาลในรัฐบาลผสม

การแบ่งเขตการปกครอง

           เยอรมนีแบ่งการปกครองในระบบสหพันธรัฐ มีทั้งหมด 16 รัฐ โดยแต่ละรัฐ (เยอรมัน: Bundesland - บุนเดสลันด์) จะมีรัฐบาลท้องถิ่นเป็นของตัวเองและจะมีกระทรวงการปกครองบริหารสูงสุดกระทรวงจะดูแลรัฐทุกรัฐของเยอรมนี
Karte Deutsche Bundesländer (nummeriert).svg

รัฐเมืองเอกพื้นที่
(ตารางกิโลเมตร)
ประชากร
1. บาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก
Baden-Württemberg
ชตุทท์การ์ท
Stuttgart
35,75210,717,000
2. บาวาเรีย (ไบเอิร์น)
เยอรมัน :Bayern
อังกฤษ :Bavaria
มิวนิก
เยอรมัน :München
อังกฤษ :Munich
70,54912,444,000
3. เบอร์ลิน (นครรัฐ)
Berlin
เบอร์ลิน8923,400,000
4. บรันเดนบูร์ก
Brandenburg
พอทสดัม
Potsdam
29,4772,568,000
5. เบรเมิน (นครรัฐ)
Bremen
เบรเมิน404663,000
6. ฮัมบูร์ก (นครรัฐ)
Hamburg
ฮัมบูร์ก7551,735,000
7. เฮสเซิน
เยอรมัน :Hessen; อังกฤษ :Hesse
วีสบาเดิน
Wiesbaden
21,1156,098,000
8. เมคเลนบูร์ก-ฟอร์พอมเมิร์น
เยอรมัน :Mecklenburg-Vorpommern
อังกฤษ :Mecklenburg-Western Pomerania
ชเวริน
Schwerin
23,1741,720,000
9. นีเดอร์ซัคเซิน
เยอรมัน :Niedersachsen
อังกฤษ :Lower Saxony
ฮันโนเวอร์
เยอรมัน :Hannover
อังกฤษ :Hanover
47,6188,001,000
10. นอร์ดไรน์-เวสท์ฟาเลิน
เยอรมัน :Nordrhein-Westfalen
อังกฤษ :North Rhine-Westphalia
ดึสเซลดอร์ฟ
Düsseldorf
34,04318,075,000
11. ไรน์ลันด์-พฟัลซ์
เยอรมัน :Rheinland-Pfalz
อังกฤษ :Rhineland-Palatinate
ไมนซ์
Mainz
19,8474,061,000
12. ซาร์ลันด์
Saarland
ซาร์บรึคเคิน
Saarbrücken
2,5691,056,000
13. ซัคเซิน (แซกโซนี)
เยอรมัน :Sachsen; อังกฤษ :Saxony
เดรสเดิน
Dresden
18,4164,296,000
14. ซัคเซิน-อันฮัลท์
เยอรมัน :Sachsen-Anhalt
อังกฤษ :Saxony-Anhalt
มักเดบูร์ก
Magdeburg
20,4452,494,000
15. ชเลสวิก-โฮลชไตน์
Schleswig-Holstein
คีล
Kiel
15,7632,829,000
16. เทือริงเงิน
เยอรมัน :Thüringen; อังกฤษ :Thuringia
แอร์ฟูร์ท
Erfurt
16,1722,355,000

เศรษฐกิจ

           ประเทศเยอรมนีมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) เป็นอันดับสี่ของโลกถัดจากสหรัฐอเมริกา จีน และญี่ปุ่น เยอรมนียังเป็นประเทศที่มีการส่งออกเป็นอันดับสามของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา และประเทศจีน ปัญหาทางเศรษฐกิจที่สำคัญคืออัตราการจ้างงาน
ประเทศเยอรมนีได้ก่อตั้งบริษัทชื่อดังหลายสาขา เช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ บีเอ็มดับเบิ้ลยู เอาดี้ มายบัค ซีเมนส์ เป็นต้น มีตลาดหลักทรัพย์ในประเทศ 8 แห่งโดยมี ตลาดหลักทรัพย์แฟรงค์เฟิร์ต เป็นตลาดหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุด และเป็นหนึ่งในตลาดหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ตั้งแต่ประวัติของอุตสาหกรรมในประเทศเยอรมนีได้รับการควบคุมให้ผู้ริเริ่มและผู้รับผลประโยชน์ของเศรษฐกิจทั่วโลกมากกว่าที่เคย เยอรมนีเป็นผู้ส่งออกที่ใหญ่ที่สุดของโลกในปี ค.ศ.2002 ถึง ค.ศ.2008 และได้ทำการค้าตลาดร่วมกับจีนในปี 2009 และปัจจุบันผู้ส่งออกใหญ่เป็นอันดับสองและสร้างดุลการค้าใหญ่ ภาคบริการในรอบ 70% ของ GDP รวมอุตสาหกรรม 29.1%, 0.9% และภาคการเกษตร ผลิตภัณฑ์ของประเทศเยอรมนีส่วนใหญ่อยู่ในด้านวิศวกรรมโดยเฉพาะในอุตสาหกรรมรถยนต์                

วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

            เยอรมนีมีนักวิจัยที่โดดเด่นในสาขาวิทยาศาสตร์ต่างๆ ที่ได้รับรางวัลโนเบลถึง 103 รางวัล เช่น ผลงานของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และ มักซ์ พลังค์ ถือเป็นรากฐานสำคัญของฟิสิกส์ยุคใหม่ และได้ถูกพัฒนาต่อๆมาโดยผลงานของแวร์เนอร์ ไฮเซนแบร์ก และ เฮอร์มันน์ ฟอน เฮล์มโฮลทซ์, และ Joseph von Fraunhofer และ Gabriel Daniel Fahrenheit วิลเฮล์ม คอนราด เรินต์เกน ผู้ค้นพบรังสี - X ซึ่งเรียกว่า Röntgenstrahlen (Röntgen รังสี) ในภาษาเยอรมันและอื่น ๆ อีกมาก ความสำเร็จนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1901 Aerospace engineer ชื่อ Wernher von Braun ผู้พัฒนาจรวดในยุคแรกและต่อมาเป็นสมาชิกสำคัญของนาซาและพัฒนาจรวด Saturn V Moon ซึ่งปูทางสำหรับความสำเร็จของโครงการ Apollo บาท งานของ Heinrich Rudolf Hertz ในด้านรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นความรู้ที่สำคัญในการพัฒนาโทรคมนาคมสมัยใหม่ ผ่านการก่อสร้างห้องปฏิบัติการแรกที่มหาวิทยาลัยซิกใน 1879 ของเขา, Wilhelm Wundt เป็นเครดิตกับสถานประกอบการของจิตวิทยาเป็นอิสระเชิงประจักษ์ วิทยาศาสตร์ Alexander von Humboldt ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและ explorer เป็นพื้นฐานเพื่อชีวภูมิศาสตร์
การนำเข้าและส่งออกของเยอรมนีในปี 2553 จัดว่าอยู่ในทิศทางที่ดี มีการขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยการนำเข้า มีมูลค่ารวมมากกว่า 800,000 ล้านยูโร ส่วนการส่งออกขยายตัวเพิ่มขึ้นประมาณ 18% คิดเป็นมูลค่ารวมประมาณ950,000 ล้านยูโร โดยในจำนวนนี้ 95% ส่งออกไปยังตลาดยุโรป และกว่า 11% ส่งออกไปยังตลาดเอเชีย โดยเฉพาะจีน ซึ่งมีสัดส่วนเพิ่มขึ้นเป็น 5.5%ของการส่งออกทั้งหมด นอกจากนี้ ในช่วงปี 2552-2553 อุตสาหกรรมยานยนต์ของเยอรมนีปรับตัวดีขึ้นมาก เนื่องจากการสั่งซื้อจากต่างประเทศเพิ่มสูงขึ้น โดยเฉพาะจากจีน โดยในปี 2553 เยอรมนีส่งออกรถเพิ่มขึ้น 24% และการผลิตรถยนต์ในประเทศเพิ่มขึ้น 12%

กาศึกษา

           ในปัจจุบันมีจำนวนนักเรียนนักศึกษาทั้งหมด ประมาณ 12.6 ล้านคน ที่ประเทศมีครูอาจารย์ทั้งหมด ประมาณ 780,000 คน ตามที่โรงเรียนสถานศึกษากว่า 52,000 แห่งในเยอรมัน การศึกษาภาคบังคับเริ่มตั้งแต่อายุ 6 18 ปี รวมการศึกษาภาคบังคับทั้งหมด 12 ปี ซึ่งนักเรียนจำเป็นต้องเรียนหลักสูตรภาคบังคับแบบเต็มเวลานี้อย่างน้อย 9 ปี (ในบางรัฐ 10 ปี) หลังจากนั้นนักเรียนสามารถเลือกเรียนหลักสูตรสายอาชีพหรือฝึกงาน ซึ่งเป็นการเรียนแบบไม่เต็มเวลาได้ โรงเรียนเอกชนในเยอรมันมีไม่กี่แห่งที่ดำเนินการโดยนักสอนศาสนา โรงเรียนส่วนใหญ่เป็นโรงเรียนรัฐบาล เรียนฟรีไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียน หนังสือและตำราเรียนมักมีให้นักเรียนยืมไม่ต้องซื้อ แต่ถ้าจำเป็นต้องใช้ของส่วนตัวก็จะให้ผู้ปกครองบริจาคเงินตามกำลังทรัพย์ที่มี เมื่อนักเรียนอายุ 6 ปี จะเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาเป็นเวลา 4 ปี หลังจากจบประถมศึกษาแล้วจึงศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษา แบ่งเป็น 4 ประเภทด้วยกัน Secondary General School (Houptschule) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาที่ให้การศึกษาวิชาพื้นฐานทั่วไป วิชาที่สอน ได้แก่ ภาษาเยอรมัน คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ธรรมชาติ สังคมวิทยา ภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ) และวิชาแนะนำวิชาชีพ เวลาเรียน 6 ปี หลังจบนักเรียนจะได้รับใบประกาศนียบัตรเพื่อเป็นประตูสู่การศึกษาสายวิชาชีพ Intermediate School (Realschule) เป็นโรงเรียนที่อยู่ระหว่างโรงเรียนมัธยมศึกษาที่ให้การศึกษาวิชาพื้นฐานทั่วไป (Secondary General School) กับโรงเรียนมัธยมศึกษาที่เน้นวิชาการ (Grammar School) หลักสูตรส่วนใหญ่จะเน้น วิชาพื้นฐานทั่วไป หลังจบหลักสูตร 6 ปี แล้วจะได้ประกาศนียบัตรเพื่อศึกษาต่อไปในระดับที่สูงขึ้น เช่น โรงเรียนอาชีวะ ที่ต้องเรียนเต็มเวลา ประมาณ 40% ของผู้จบโรงเรียนมัธยมจะได้ประกาศนียบัตรแบบนี้ Grammar School (Gymnasium) เป็นการศึกษาระดับมัธยมศึกษา 9 ปี เป็นการเรียนการสอนที่เน้นวิชาการ และเมื่อเรียนในระดับ เกรด 11 13 วิธีการเรียนจะแบ่งเป็นการเลือกกลุ่มวิชา (Course) ที่ถนัด เพื่อเน้นบางสาขาวิชาโดยเฉพาะ เพื่อเตรียมตัวเข้าเรียนมหาวิทยาลัยหลังจากจบเกรด 13 แล้ว Comprehensive School (Gesamtshule) เป็นการผสมผสานการเรียนการสอนของโรงเรียนมัธยมทั้ง 3 ประเภท เข้าด้วยกันภายใต้การบริหารหนึ่งเดียว นักเรียนเริ่มเรียนตั้งแต่เกรด 5 ถึง เกรด 10 และจะเริ่มเรียนวิชาเฉพาะทาง ในระดับเกรด 7 บางกลุ่มวิชาจะมีการแบ่งการเรียนออกเป็นกว่า 11 ระดับ แล้วแต่ความยากง่าย ข้อมูลทั่ว ๆ ไป